Kocaman Bir Merhaba!

Kocaman Bir Merhaba!

Sevgili Bursamom Ailesi,

Yani sevgili anneler, babalar, ebeveyn adayları, çocuklar, büyükanne ve dedeler, eğlenmeyi sevenler, çocuk sevenler, insan sevenler, paylaşmayı ve yardımı sevenler, herhangi bir kriterde olmaksızın kendini burada bulanlar ve ait hissedenler…

Sıcacık bir yaz gününden, kocaman gülümseyerek hepinize merhaba.

Parmaklarımı bu satırlarla buluşturan, son iki yıldır birçok dünya tatlısı insanla tanışmama, görüşmeme vesile olan, görünürde çocuk ve ebeveynlik ancak özünde sevgi, dayanışma ve geniş bir dostluk ağı üzerine oluşturulmuş, bizleri çeşitli vesileler ile bir araya getiren, yardımlara ön ayak olan, sosyal farkındalık yaratan, fikir alışverişinde bulunabildiğimiz, “çocuklarımız kimlerle arkadaşlık edecek, aileleri kim?” sorularının cevabını arayan ebeveynleri bir çatıda toplamayı hedeflemiş bir platform olan Bursamom’ın annesi canım Müge’ye hepimiz adına teşekkür ediyorum.

Sosyal medya bizden çok zaman çalsa da bazen moralimizi bozup kendimizi yetersiz hissettirecek unsurları gözümüze soksa da bize kazandırdıkları da göz ardı edilemeyecek kadar fazla aslında.

Bir yere gitmeden, bir şey almadan, bir şey yemeden önce hiç tanımadığınız insanların deneyimlerinden yararlanabiliyorsunuz mesela.

Şehrinizde bir yer mi açılmış, iyi bir uzman mı arıyorsunuz, düşündüğünüz bir okul var ve orayı deneyimlemiş, güvenebileceğiniz ebeveynlerin görüşlerine ihtiyacınız mı var, ihtiyaç sahibi birinin sesinin ulaştırılması mı gerekli, birine sürpriz mi yapacaksın, fikre mi ihtiyacın var, bir girişimde bulundun, ürettiklerini paylaşıp duyurmak mı istiyorsun; işte bunlara aldığın karşılıklar da bardağın dolu tarafı.

Ben Bursamom ile 2016 sonbaharında tanıştım, kızım İlke’nin altıncı ayından sonra, ben de hayata dönmeye başladığımda, her hevesli (yaptıklarını, öğrendiklerini ilk kez kendi tadıyormuşçasına haykırmak isteyen, meraklı, heyecanlı) yeni anne gibi kendimize hatıralar ve notlar biriktirdiğimiz hesabımız vesilesiyle. Sonra bir gün, kızım büyüdükçe küçülen, hatta hiç kullanmadığımız eşyaları birikmeye başladıkça ben onları eşe dosta dağıtmak veya satmak yerine ihtiyacı olan birileriyle paylaşmayı isterken Müge’nin vesilesiyle ülkenin diğer ucundaki o güzel insanlara ulaştık. Bu ilk aktif etkileşimimiz olmuştu, daha sonra meleğimiz Arda için seferber olundu, dahil olamadığım veya hatırlamadığım pek çok şey var, mesela organ bağışı yapmama vesile oldu.

Çok yakın tarihte de sosyal medyanın dışında, somut olarak bu web sayfasını oluşturdu ve şimdi buradayım.

“Çalışan anne” olarak bu güzel topluluğun manen üyesi, fiziksel olarak genellikle “olayları kaçırmış” bir anneyim ancak her fırsatta yazacaklarım ile bu güzel aileye olan bağımı devam ettirme niyetindeyim.

Paylaştıkça çoğalacağız.

Çok sevgiler.

Şeyma Tepecik

Bu Yazıyı Paylaş